Blog Coffee Story

Espresso na kilka sposobów

Podstawą każdego kawowego napoju jest esencjonalne espresso, czyli napar przygotowany z 7 gramów mieszanki w czasie 25 sekund, o objętości 25 – 30 ml. Charakterystyczna dla dobrze przygotowanego espresso jest delikatna, kremowa pianka na wierzchu, tzw. crema. Prawidłowo serwuje się je w podgrzanej filiżance z grubej porcelany o objętości około 70 ml. Razem z espresso często podawana jest niewielka szklanka z wodą. Służy ona przepłukaniu kubków smakowych przed wypiciem kawy, nigdy po 😉

Entuzjaści espresso zamawiają też ristretto. Ten rodzaj odróżnia od espresso wykorzystanie o połowę mniejszej ilości wody. Ristretto jest więc kofeinowym zastrzykiem dla osób potrzebujących szybkiego pobudzenia i lubiących intensywny smak kawowej esencji.

Większość modnych napojów kawowych bazuje na espresso, które Włosi nazywają po prostu Caffe:

Caffe lungo – czyli „przedłużone” espresso. Lungo znaczy po włosku długo. Przygotowuje się tak jak espresso, lecz po uzyskaniu około 25-30 ml ekstraktu nie przerywa się zaparzania, tylko kontynuuje, aż do uzyskania 50-60 ml, dzięki czemu kawa jest delikatniejsza. Lungo nie należy mylić z americano, które przygotowuje się poprzez dodanie do espresso gorącej wody.

Caffe dopio – podwójne espresso, przyrządzane z dwóch osobnych porcji kawy jednocześnie, serwowane w podłużnych, wąskich filiżankach.

Caffe con panna – espresso z niewielką ilością bitej śmietany.

Caffe marocchino – espresso do którego dodaje się kakao lub syrop czekoladowy, a następnie niewielką ilość spienionego mleka. Kawa ta pochodzi z włoskiej Aleksandrii, a jej nazwa odnosi się do koloru tak powstałego napoju. Marocchino to w języku włoskim rodzaj skóry w kolorze jasnego brązu.

Cappucino – nieco przedłużone espresso, przyrządzone z 7-8 gramów kawy, do którego dodajemy spienione mleko, a na wierzch kładziemy piankę. Do cappuccino używa się około 100 ml mleka, które po spienieniu powinno mieć 125 ml objętości. Przygotowany napój ma zatem wg włoskich standardów 150 ml. Mleczna pianka na powierzchni ma 1-2 cm grubości i jest całkowicie pozbawiona pęcherzyków powietrza, ma kremową konsystencję. Nazwa wywodzi się od włoskiego słowa określającego mnicha zakonu kapucynów, którego szata miała kolor brązowy.

Caffe latte – bazę stanowi pojedyncze lub podwójne espresso. Różni się od cappuccino właściwie jedynie stosunkiem spienionego mleka do ilości ekstraktu kawowego. Jeśli na pojedyncze espresso przypada więcej niż 150 ml mleka, to taki napój nazywa się już latte. Nie ma ona tak silnego kawowego aromatu ani gorzkiego smaku jak cappuccino. Latte pije się zwykle w wysokiej, przezroczystej szklance i wykorzystuje przy tym łyżeczkę o długiej rączce.

Latte macchiato – espresso z niewielką ilością spienionego mleka. Macchiato znaczy w języku włoskim splamiony. Taki napój jest więc espresso splamionym bardzo małą ilością mleka.

Caffe coretto – czyli ‘skorygowane’ espresso. Włosi ‘korygują’ je dodając różnego rodzaju alkohole.

Caffe cortado – espresso z mlekiem skondensowanym.

Caffe frappe – do przestudzonego espresso dodajemy lodu w kostkach lub pokruszonego oraz zimnego mleka. Możemy dodać również wszelkiego rodzaju dodatki, takie jak smakowe syropy czy lody.

Caffe americano – prosty napój kawowy przygotowywany przez dodanie gorącej wody do espresso. Dzięki temu kawa ma podobną „moc” jak espresso, ale inny, delikatniejszy smak. Proporcje wody do espresso nie są ściśle określone, wszystko zależy od upodobania.

Kawa po irlandzku – napój sporządzany z kawy, irlandzkiej whiskey, bitej śmietany i brązowego cukru (najlepiej trzcinowego). Sztuka polega na tym, żeby kożuszek ze śmietany nie zmieszał się z warstwą kawy i whiskey.

Kawa po wiedeńsku – mocna kawa z dodatkiem czekolady, z bitą śmietaną i posypką z cynamonu lub kakao. Niektóre przepisy zalecają roztopienie w rondelku czekolady i dodanie do niej kawy, następnie przelanie do filiżanki i połoźenie bitej śmietany.